උන්ගේ සාගින්න
උනා හයිඩ්‍රොක්ලෝරික් ඇසිඩ්
ගැස්ට්‍රයිටීස් ...
මහ එකාගේ ගැහැණීය
විශ්වය,
තරු පළඳින
බඳ මැදින්
පිළිස්සී ගිහින් ...
කුණාටුව,
සිතුවමට ඇසිඩ් වැටී
කුණාටුව ...

අඳුරු ගොළු අහස

කිසි දිනෙක නොනැගි කඳු

මුහුදු ගත ...

අතරමග මිනිසා,

අනන්තය ය

මහ පාර ...

බිඳි ගිය තිරය මැද

ප්‍රක්ෂිප්තය ඉස්බෙන් ය,

පහන් කණු ...

බලන් අර කුරුළු රෑන්

ආත්ම පියාඹත් ...

සංතෘෂ්ටිය කොහේ හෝ

සැඟව ඇත අවරගිර 

අඳුර මැද අඳුර මැද අඳුර මැද ...

ෆ්‍රැන්කන්ස්ටයින්ගේ යක්ෂයා

මේ මගේ ව‍චන
මගේ කාලකණ්නි යක්ෂයා
උත්තරධ්‍රැවය කරා යන
අවසාන ගමනේ දී
නුඹ මා විනාශ කරනු ඇත ...

දැනටමත් නුඹ

ඇරඹූ සටන ..

මම පළා යමි ...

සීතල ම සීතල රැයක 

මරාදමනු ඇත නුඹ

නිර්මාතෘවරයා ...

ඉනික්බිතිව, වචන නුඹ

කතා කරනු ඇත,

හිස් ව ගිය හිම තලා මතුපිට,

මා නොපවතින

වියරු හුණු කළු අහස යට සිට ...

වචන, 

මගේ ආදරණිය පුත්‍රයා ...

ජීවය වියැළී 

රන් පැහැ ගැන් ව

සුන්දරතර ඇතිරිල්ල

මරණයේ ...

ඇතිරිල්ල බිඳී කැබලි වී

දියව ගොස් 

අවකාෂයට

එහි සදාතනික නීල වර්ණයට

එහා ලෝකයට

යන ගමන්

අතරමග ...

සද්දන්ත නගර යන්ත්‍රයේ

සයිලන්සර් බට අසල

ගොඩ ගැහෙන

නෙක වර්ණ කුණු ...

සම්භාව්‍ය සිතුවම බ්ලූ මැන්ඩල්

මට නුඹට ඉහලින් අහස බැලීමට පිළිවන

බැලුවෙමි

විශ්වාසයක් ඇතිවිය මට

සුදු වර්ණය ගැන ...

රතු ඉර

පින්සලෙන් බොඳ කර

පින්සල සෝදා නැත

කළු සායම් කැට දියවේ 

කෙඳි ගැලවේ

කුණාටුව ඇරඹේ ...

වර්ණයන් උළුප්පා

දිය බිඳු උගුල්ලා

සළු පට ලිස්සා 

වැටෙන්නට ...

ලණු පට ගලග්‍රහයෙන් ...

නිදහස් වන්නට නියමිත

ඒත් කිසිදා නිදහස් නොවන,

ගම්‍යතාවය 

නුඹ ...

එක ම එක ගහක් 
ගිනි අරන් ...

දඩයක්කරුවන් විසින් 
කෙළෙසා මරා ලූ වනයේ
දිවි ගෙවූ තුරු පතක්
සිඳී දිවි පාව විත්
වැතිරී
අවසන් හුස්......
ඉන්න,
ඇස් කොනින් දුට
දෙවියන්,
සරත් ඛ්‍යාමය යට ...

මං කපුටෙක් ...

හදවත ඉල්ලුවෙමි

නොලැබිණි

ඇඟ ඉල්ලුවෙමි

නොලැබිණි

ඉතින් දම් පාට ගවුම

සොරා ගමි

මං කපුටෙක් ...

දිය කිඳුරිය

ගැහැණිය, 

පළල් කරතැයි 

දෙපා,

බිය වූ 

සිත්තරෙක් ....

ෆ්ලෑෂර් වදින තුරු ...

ඕක් අරටුවට

නියනෙන් ඇන ඇන
හංවැරලි වගුරුවා

කපු ඇඳුමට රිංගවා
උණු වතුරින් පෙඟ වූ
තුවාය හිස වට ඔතා

ෆ්ලෑෂර් වදින තුරු ...